In mijn middagpauze (ook ZZP’ers nemen wel eens rust) deed ik vandaag wat boodschapjes voor de lunch: halfje bruin, kaasbroodje en een pakje Cup a soup.
Ik verzamel mijn lunch meestal op het Vogelplein hier in Dordrecht. 10 minuten lopen van het hoofdkantoor van The Write One. Een mooi ommetje, zo midden op de dag.
Voor de Plus-supermarkt waar ik mijn boodschappen haal, zit al een jaar of vijf een Bulgaarse man op een kruk. Hij speelt vrolijke deuntjes op zijn accordeon, knikt vriendelijk naar de mensen en ontvangt zijn muntjes met een lach.
Vandaag zat hij er ook. Maar hij speelde niet. Hij had, tot mijn verbazing, een nieuwe ‘core business’: hij verkocht straatkranten.
Waarom die ‘carrièreswitch’, wilde ik van hem weten, toen ik uit de Plus kwam. Het antwoord dat ik van hem kreeg, was te zot voor woorden: ‘Mag niet meer muziek maken van burgemeester. Gemeente zegt: jij moet vergunning. Moet ik wachten op brief.’
Ik volg het Dordtse nieuws niet. Dus ik heb het opgezocht. Inderdaad: wegens overlastklachten moeten de straatmuzikanten in Dordrecht nu een vergunning hebben. Wie, wanneer en of je die krijgt, weet niemand volgens mij.
Ik ben boos. Want hoe is het toch mogelijk dat er mensen zijn die ‘mijn’ Bulgaarse muziekman, die ik al ruim vier jaar mijn losse muntjes toespeel, het plein af willen hebben? Overlast? Schiet op zeg! Hij speelt leuk. Hij is vriendelijk. Hij hoort bij het Vogelplein.
Schrijnend vond ik het. Hoe hij daar zat, die voormalige straatmuzikant, met z’n straatkranten voor zich. Hij zag er triest uit. Alle creativiteit uit zijn lichaam geknepen. Zijn eigenwaarde aangetast…
Op weg naar huis kookte ik van woede. Zijn ze nou helemaal van de pot gerukt in dit kleingeestige provinciestadje. Er is al zo weinig leven in deze stad. We mogen blij zijn dat er überhaupt straatmuzikanten in dit gehucht willen spelen!
Ik heb zojuist een verontwaardigde e-mail naar de burgemeester van Dordrecht gestuurd. Ik hem hem verzocht snel de vergunning te verstrekken aan de sympathieke Bulgaar van het Vogelplein, die mij en vele anderen verblijdt met zijn muziek. De Bulgaar weet nergens van. Heeft geen e-mail, geen twitter, geen weblog, geen iPhone. Hij heeft alleen een accordeon waar-ie niet op mag spelen…
PS: RTV Dordrecht had mijn muziekmannetje onlangs in de smiezen, zag ik zojuist op Youtube. Ik stel hem dan ook graag aan u voor in het filmpje hieronder.
